Gedachtenspinsel


  • Als dingen tegenzitten, als je je niet goed voelt, als je twijfel je verscheurt, als zorgen je gedachten bepalen, als pijn jouw deel is, bedenk dan dat alles een illusie is, en tijdelijk, en dat je veel vermag om het anders te maken of anders te beleven. Al is het dan nog niet verdwenen, als het maar niet meer de bepaler van je leven blijkt, zou 't de moeite waard niet zijn om het te proberen, alleen al daarvoor? Is dat geen aanwinst?

001 Beeld

  • Photobucket - Video and Image Hosting

    [Photobucket - Video and Image Hosting





    ... en ik...



    Jan, 47 jaar, trainer/leraar, maar graficus van origine en filosoof van roeping, zoekt geïnteresseerden van elke leeftijd, sexe en afkomst om te delen. Over leven, God, kinderen en mooie dingen. Om kritisch uit te laten om zaken die er toe doen. Leve de vrijheid, zet 'm op papier.

    En o ja, het gaat om lachen en verwonderen... maar niet noodzakelijkerwijs in die volgorde...

    My space
    Hyves

002 Geluid

003 Ziel


  • Wat gebeurt er toch met onze wereld? Wat gebeurt er toch met ons?

    Photobucket - Video and Image Hosting


    Vreescht de media niet, weescht de media!!!

    Photobucket - Video and Image Hosting

Laatste berichten

Neem inhoud van deze site over (XML)
web-log.nl, powered by TypePad

« december 2008 | Hoofdmenu | februari 2009 »

20 januari 2009

Wat anders..

Waarover zou je schrijven op 20 januari 2009? Beetje lullig om dan de WK sprint te verslaan, niet? Nee, dat kan niet. 

Dat is een woordgrapje, mocht je 't niet doorhebben.

Enfin. Wat wel kan is opschrijven wat ik dacht toen het eenmaal zover was. Ik stemde af op CNN voor een beter beeldverslag én in een poging het nimmer aflatende zwakzinnige gewauwel van ingestudeerde 'weetjes' brabbelende verslaggevers op de Nederlandse zenders te ontlopen, maar dat bleek in het Engels nog een graadje erger te kunnen. Daar zetten ze de zever er nog eens hinderlijk onder ook. Yes, we can, bouwde ik een willekeurige massa na.

Wat was er leuk. Nou, al die mensen. Die enorme kluwen aan mensen met 1 gedachte, met hoop in hun harten, met verwondering op hun gezichten en een geloof in wat er stond te gebeuren. Dat was leuk om te zien. Het leek op de grote vredesdemonstraties waar gelijkaardige emoties en taferelen bij te zien waren, ooit, in Amsterdam en Den Haag, toen we nog idealen hadden en openlijk om elkaar gaven. Perlman en Yoyoma, dat was prachtig. Barack Obama, die gierend van de zenuwen zijn entree maakte en een elegant missertje maakte in zijn eedaflegging. Dat was menselijk. Dat was een waardig moment. Dat was leuk. En het feestje erna, dat is ook leuk. Dat is prachtig en moet gevierd.

Maar wat waar is, bedacht ik onderweg de ceremonie, is morgenochtend. En ik hoop toch zo dat de geestdrift blijft. Dat het harde werk de mensen niet zal afschrikken en de nieuwe inzichten tijd krijgen om te groeien. Dat de moloch die dit Amerika ooit was plaats maakt voor een land vol eigenwaarde en waarachtigheid. Dat als we over 20 of 30 jaar terugkijken op 20 januari 2009 we die dag zullen zien als de dag dat de wereld werd bevrijd van de slavernij van het geld. Dat we zullen zeggen "Die dag was het, toen is het gebeurd. Toen kregen we de wereld terug". En dat we meneer Obama als één van de voorvechters van die nieuwe wereld mogen zien. Ik hoop het echt. Ach, ik blijf idealist, want mijn hart is te groot voor mij alleen. En al die ruimte is zonde om te verkwisten. Yes, it is.